رزمایش بالتوپس ۲۰۲۶ ناتو از ۱۴ تا ۲۹ خرداد ۱۴۰۵ با مشارکت نیروهای دریایی متحدان در دریای بالتیک برگزار شد.

تمرکز این رزمایش بر بهبود همکاری، آمادگی و توانمندی‌های دفاع جمعی کشورهای شرکت‌کننده بود.

در پنجاه و پنجمین دورهٔ عملیات‌های بالتیک، توانایی ناتو در پاسخ به چالش‌های امنیت دریایی تقویت شد.

در این رزمایش، حدود ۶٫۰۰۰ نیروی نظامی از ۱۵ کشور متحد ناتو و نزدیک به ۲۰ فروند شناور دریایی شرکت کردند.

این رزمایش از بندر گدنیا در لهستان آغاز شد و در شهر کیل آلمان به پایان رسید.

عملیات این رزمایش در مناطق گسترده‌ای از دریای بالتیک انجام شد و به نیروهای متحد امکان داد در محیط دریایی واقعی آموزش ببینند.

یکی از محورهای اصلی رزمایش بالتوپس ۲۰۲۶ جنگ دریایی مدرن و به‌کارگیری فناوری‌های نوظهور بود.

نیروهای متحد در حوزه‌های جنگ ضدزیردریایی، تدابیر مقابله با مین‌های دریایی، دفاع هوایی، عملیات آبی‌خاکی و مأموریت‌های واکنش به بحران آموزش دیدند.

توانمندی‌های پیشرفته

رزمایش بالتوپس ۲۰۲۶ نقطهٔ عطف مهمی در حوزهٔ فرماندهی عملیات‌های دریایی ناتو رقم زد.

برای نخستین بار از سال ۱۳۵۱، فرماندهی و کنترل تاکتیکی این رزمایش به فرماندهی مشترک نیروهای ناتو در برونسوم واگذار شد.

با این تغییر، رزمایش بیش از پیش در چارچوب برنامه‌ریزی دفاع جمعی ناتو برای شمال اروپا قرار می‌گیرد.

با این حال، هدایت رزمایش همچنان بر عهدهٔ ناوگان ششم نیروی دریایی آمریکا بود و ناو یواس‌اس مونت ویتنی کشتی پرچم‌دار آن بود.

دریادار دوم جیسون نایدیهورسکی، جانشین فرمانده ناوگان ششم ایالات متحده، در بیانیه‌ای گفت: «از طریق بالتوپس، تنها برای یک بحران احتمالی تمرین نمی‌کنیم، بلکه با نمایش قدرت و عزم متحد خود، سخت برای پیشگیری از آن تلاش می‌کنیم.»

در این رزمایش، طیف گسترده‌ای از تجهیزات نظامی کشورهای شرکت‌کننده به نمایش گذاشته شد.

سامانه‌های بدون سرنشین بخش مهم دیگری از فعالیت‌های آموزشی امسال بود.

در جریان این رزمایش، لشکر ۳۲ اسکادران سوم شناورهای سطحی بدون سرنشین نیروی دریایی آمریکا از پلتفرم‌های شناور شناسایی خودمختار جهانی (گارگ) استفاده کرد.

این سامانه‌ها از مأموریت‌های متمرکز بر شناسایی، آگاهی دریایی و عملیات‌های مقابله با شناورهای سطحی بدون سرنشین پشتیبانی کردند.

این رزمایش شامل عملیات‌های زیرآبی پیشرفته، آموزش جنگ با مین و هماهنگی میان نیروهای دریایی، یگان‌های هوانوردی و تیم‌های تخصصی بود.

این توانمندی‌ها همچنان از اهمیت بالایی در دریای بالتیک برخوردارند، جایی که حفاظت از مسیرهای دریایی و پایش زیرساخت‌های زیرآبی از اولویت‌های اصلی به شمار می‌رود.

تقویت همکاری میان متحدان

رزمایش بالتوپس فراتر از آموزش نظامی است و برای کشورهای عضو ناتو تجربه عملی همکاری در شرایط واقعی فراهم می‌کند.

با ترکیب انواع شناورها، هواگردها، سامانه‌های ارتباطی و رویه‌های عملیاتی، قابلیت همکاری میان نیروهای متحد بهبود می‌یابد.

این‌گونه رزمایش‌ها به کشورهای شرکت‌کننده فرصت می‌دهد پیش از وقوع بحران‌های احتمالی، میزان هماهنگی خود را ارزیابی، چالش‌های عملیاتی را شناسایی و همکاری خود را تقویت کنند.

این رزمایش‌ها همچنین فرصتی فراهم می‌کنند تا نیروهای شرکت‌کننده به درک مشترکی از الزامات امنیت دریایی برسند.

رزمایش بالتوپس ۲۰۲۶ نشان داد که راهبرد دریایی ناتو پشتوانه‌ای فراتر از شناورها و تجهیزات نظامی موجود دارد.

کارآمدی این ائتلاف به توانایی آن در اجرای عملیات مشترک از طریق تلاش‌های چندملیتی هماهنگ نیز بستگی دارد.

کشورهای عضو ناتو با آموزش‌ها و همکاری‌های مستمر، آمادگی خود را بهبود می‌دهند و امنیت دریایی سراسر منطقهٔ دریای بالتیک را تقویت می‌کنند.