ارتش ایالات متحده همواره از تحقیق و نوآوری در فناوری برای حفظ برتری خود در میدان نبرد بهره گرفته است.

آخرین گام جسورانهٔ خود را نیز روز ۲۶ خرداد ۱۴۰۵ در نمایشگاه دفاعی اروپا در پاریس برداشت.

نسخهٔ فلکس سامانهٔ راکتی با توپخانهٔ فوق‌سیار (هایمارس) به شکل تحول ماژولار پلتفرم آزمایش‌شدهٔ ام۱۴۲ به کار گرفته شد.

هایمارس فلکس با بهره‌گیری از اکوسیستم جدید فناوری فلکس‌فایرز، ضمن حفظ دقت و بازدارندگی معروف هایمارس، مهمات و گزینه‌های خودکار جدیدی فراهم می‌آورد.

اعلام این خبر نشان از تحولی چشمگیر در چگونگی طراحی، استقرار و سازگاری سامانه‌های حملهٔ دقیق دارد.

پلتفرمی ثابت‌شده با ارتقای اساسی

سامانهٔ هایمارس یک سکوی پرتاب با شش راکت از نوع سامانهٔ راکتی چندپرتابی هدایت‌شونده (جی‌ام‌ال‌آر‌اِس) دارد و تا محدودهٔ ۷۰ کیلومتری دقت چندمتری دارد.

این سامانه سه خدمه دارد که مسئولیت هدف‌گیری، آتش و جابه‌جایی سریع در شرایط نبرد را بر عهده دارند.

یکی از محدودیت‌های مهم هایمارس اصلی، تکی بودن سکوی پرتاب آن بود که پس از اتمام راکت‌هایش برای آماد مجدد نیازمند عقب‌نشینی بود.

به دلیل همین نیاز، شکاف‌های موقتی در هدف‌گیری ایجاد می‌شد و توانمندی آتش مداوم در عملیات‌های پرضرب کاهش می‌یافت.

در هایمارس فلکس، این نقطه‌ضعف به واسطهٔ پیکربندی دوسکویی رفع شده و ظرفیت درگیری و استقامت عملیاتی آن در هر سورتی افزایش یافته است.

پیکربندی جدید امکان درگیری با اهداف بیشتر، طولانی‌تر شدن آتش پیوسته یا به‌کارگیری انواع مختلف راکت‌های آفندی و رهگیرهای پدافندی را فراهم می‌آورد.

بارگذاری‌ها اکنون هشت موشک پاتریوت با توانمندی پیشرفته ۳ (پک-۳)، چهار موشک حملهٔ دقیق (پی‌آر‌اِس‌ام)، دوازده راکت جی‌ام‌ال‌آر‌اِس و دو موشک از نوع سامانهٔ موشکی تاکتیکی ارتش (آتاکمس) را دربردارد.

ماژولار، سیار و ساخته‌شده برای آینده

به گفتهٔ یکی از کارخانه‌های پیشگام در عرصهٔ تولید سلاح، هایمارس فلکس قرار است آیندهٔ آتش آفندی و پدافندی را دگرگون کند.

این شرکت گفت مجموعهٔ فناوری‌های فلکس‌فایرز آن امکان تغییر مقیاس بارگذاری و افزودن توانمندی‌های خودکار بدون گذشتن از سرعت یا دقت را برای اپراتورها فراهم می‌آورد.

معماری ماژولار فلکس‌فایرز به گونه‌ای طراحی شده است که پذیرای موشک‌های آینده و ارتقای نرم‌افزار با کمترین میزان تغییر باشد.

این موضوع ضمن کاهش هزینه‌های بلندمدت، باعث حفظ سازگاری با الزامات متغیر سامانه‌های توانمندی حملهٔ دقیق و پدافند هوایی در میدان‌های مختلف می‌شود.

این سامانه همچنان با ذخایر ناتو سازگار است و در شبکه‌های دارای کنترل آتش مشترک نیز یکپارچه می‌شود که بازدارندگی را دوچندان می‌کند.

در عین حال، همچنان با هواپیماهای سی-۱۳۰ مجهز به پیکربندی پلتفرم شاسی ایکس‌ام۱۱۴۰ نیز قابل حمل است و امکان استقرار سریع را فراهم می‌آورد.

سازندهٔ فلکس آن را تحولی ماژولار و نه گزینه‌ای کاملاً جدید در اصل طراحی سامانه‌‌های آن معرفی کرده است.

این سامانه به مشتریان امکان می‌دهد ابتدا از پیکربندی اولیه با یک سکو شروع کنند و سپس به تدریج بسته به بودجه‌شان آن را ارتقا دهند.

این شرکت تاکنون ۷۵۰ پرتابگر هایمارس تحویل داده است که بیش از ۵۴۰ سامانهٔ آن در اختیار ارتش ایالات متحده و هم‌پیمانان بین‌المللی است.

این رونمایی بیانگر رقابت تنگاتنگ در بازار جهانی سلاح‌های دقیق است که در آن متحدان با درس گرفتن از جنگ اوکراین و دیگر تنش‌های منطقه‌ای، خرید سلاح‌های خود را سرعت بخشیده‌اند.