فرمانده ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده گفت رژیم جمهوری اسلامی برای سرپوش گذاشتن بر شکست توانمندی‌ های نظامی خود به زیرساخت‌های غیرنظامی حمله می‌کند.

دریاسالار برد کوپر این اقدامات اخیر را نشانهٔ درماندگی عمیق پس از چند هفته تلفات سنگین عملیات خشم حماسی توصیف کرد.

با ادامهٔ تحقیر سریع و قابل توجه نیروهای رسمی جمهوری اسلامی، رژیم به شکل فزاینده‌ای تمرکز خود را به سمت اهداف نرم معطوف کرده است.

هدف این چرخش راهبردی قدرت‌نمایی است، چرا که کارآیی نظامی جمهوری اسلامی عملاً زیر فشار مداوم بین‌المللی رو به افول است.

دریاسالار کوپر تأکید کرد که نیروهای نظامی آمریکا مشخصاً به رژیم حمله می‌کنند و کاری به مردم فوق العاده ایران ندارند.

محافظت از رهبران در پناهگاه با سپر انسانی

دریاسالار کوپر به این نکته اشاره کرد که رهبران رژیم همچنان در پناهگاه‌های زیرزمینی تقویت‌شده در امان هستند، اما مردم عادی در معرض خطر قرار دارند.

جمهوری اسلامی هیچ گونه سامانهٔ رسمی دفاع مدنی، آژیر اضطراری یا پناهگاه عمومی برای شهروندان خود تدارک ندیده است.

در عوض گفته می‌شود که رژیم دارایی‌های نظامی خود را در مدارس و مناطق مسکونی قرار می‌دهد تا از غیرنظامیان بیگناه به عنوان سپر انسانی مؤثر استفاده کند.

هدف از این شیوه این است که با بالا بردن احتمال افزایش آمار تلفات و محکومیت گستردهٔ بین‌المللی، از حملات تلافی‌جویانه پیشگیری کنند.

افزون بر این، گفته می‌شود نیروی بسیج نیز مردم را وادار می‌کند که در زمان حملات به خیابان‌ها بیایند تا تصویرسازی وفاداری مردم برای خبرگزاری‌های حکومتی فراهم شود.

زورگیری اقتصادی و استفاده از تأسیسات دومنظوره

جمهوری اسلامی از بنادر غیرنظامی و تأسیسات انرژی نیز برای انجام حملات موشکی علیه همسایگان متعدد در منطقه و منافع تجارت جهانی بهره می‌گیرد.

با به‌کارگیری این اماکن، رژیم تلاش می‌کند کاربرد دومنظوره‌ای برای آنها به وجود آورد تا بتواند هدف‌گیری نظامی را پیچیده و ادعای جنایات جنگی را مطرح کند.

حمله به فرودگاه‌ها، هتل‌ها و کارخانه‌های آب‌شیرین‌کن منطقه با این هدف طراحی شده است که ثبات خدشه‌دار شود و هزینه‌های هنگفتی به اقتصاد جهانی تحمیل شود.

رژیم امید دارد با افزایش بهای حامل‌های انرژی، رهبران غربی تحت فشار قرار بگیرند و به دنبال راهکاری فوری برای این درگیری بروند.

مقام‌ها خاطرنشان کردند که رفتار جمهوری اسلامی همچنان بی‌ملاحظه است و برای حفظ قدرت رهبرانی که در پناهگاه مخفی شده‌اند، مردم خود را به خطر می‌اندازد.

رژیم با چنین رفتار خودخواهانه‌ای در این دورهٔ بحران، ته‌ماندهٔ اقتدار و حمایت داخلی خود را نیز از دست می‌دهد.