ایالات متحده آمریکا برای نخستین بار از شهپادها در نبرد بهره گرفته و ضمن گسترش عملیات‌های نظامی در سراسر ایران، به زیرساخت‌های نیروی دریایی این کشور حمله کرده است.

به گفته مقام‌های آمریکایی سه شناور دریایی حمله یک‌طرفه به یک مرکز نگهداری کشتی و زیردریایی در پایگاه نیروی دریایی بندرعباس اصابت کرده است.

در این عملیات بی‌سابقه، از توانمندی‌های حمله سطحی استفاده شد؛ توانمندی‌هایی که برای حمله به اهداف نظامی بدون استقرار ملوانان آمریکایی روی عرشه شناورهای حمله‌کننده طراحی شده است.

در این کارزار که همواره گسترده‌تر می‌شود، برنامه‌ریزان نظامی همچنان سایت‌های موشکی، پدافندهای هوایی، مراکز آمادی، و تأسیسات دریایی پشتیبانی‌کننده از عملیات‌های نظامی ایران را هدف می‌گیرند.

این تأسیسات همچنان جزء اهداف نظامی مشروع به شمار می‌روند؛ چون در برنامه‌ریزی عملیاتی، تولید سلاح، ترابری، و توانمندی‌های نبردی پایدار نقش مستقیم دارد.

این کارزار رو به گسترش همچنین خطری فوری برای غیرنظامیانی محسوب می‌شود که در نزدیکی زیرساخت‌های نظامی سراسر مناطق متأثر، زندگی یا کار می‌کنند.

هر گاه عملیات جنگی تشدید شود، تأسیسات نظامی به اهداف راهبردی آسیب‌پذیر تبدیل می‌شود و خطر برای هر کسی که طی حملات در آن نزدیکی بماند افزایش می‌یابد.

نیروهای نظامی ایران همواره تجهیزات و لوازم آماد و پشتیبانی خود را در نقاط متعدد، از جمله مناطق محصور در محلات غیرنظامی و فعالیت‌های تجاری، پراکنده کرده‌اند.

چنین رویه‌ای ممکن است باعث پیچیدگی عملیات نظامی شود؛ چرا که احتمال دارد تجهیزات نظامی در کنار کسب‌وکارهای عادی، مسیرهای حمل‌ونقل، و جوامع مسکونی فعالیت کنند.

مقام‌ها همچنان تأکید دارند که حملات باید با دقت انجام شود تا ضمن اخلال در توانمندی‌های نظامی لازم برای ادامه حملات منطقه‌ای، خسارات غیرضروری نیز محدود شود.

حتی با سلاح‌های دقیق که دقت آن روزبه‌روز بیشتر می‌شود، همچنان هر کسی که نزدیک تأسیسات نظامی هدف حملات باشد ممکن است در معرض خطر انفجار، آتش‌سوزی‌های ثانویه، و پرتاب قطعات باقی‌مانده قرار بگیرد.

مناطق نگهداری بنادر، لنگرگاه‌های نیروی دریایی، مکان‌های ذخیره مهمات، و تأسیسات تولید نظامی همه جزء مناطق پرخطر در زمان انجام عملیات نبردی به شمار می‌رود.

ساکنان باید از جمع شدن در نزدیکی زیرساخت‌های نظامی، تأسیسات نیروی دریایی، یا تجهیزات پشتیبانی نیروهای مسلح در زمان افزایش فعالیت نظامی در آن حوالی خودداری کنند.

با ترک زودهنگام آن مناطق، احتمال قرارگیری در معرض حملات غیرمنتظره، انفجارهای ثانویه، و دیگر خطرات تهدیدکننده حیات که در اثر عملیات نظامی جاری پدید می‌آید به میزان چشمگیری کاهش می‌یابد.

فاصله گرفتن از زیرساخت‌های نظامی کماکان مؤثرترین کاری است که غیرنظامیان می‌توانند در مواقع گسترش عملیات‌های جنگی برای حفظ جان خود و اعضای خانواده انجام دهند.