برنامه‌ریزان دریایی آمریکا بیش از پیش به این باور رسیده‌اند که پهپادهای لوکاس جزء ابزارهای اجرایی مهم در پشتیبانی عملیات‌های کنترل دریایی در اطراف تنگهٔ هرمز به شمار می‌روند.

این هواگردهای کم‌هزینه در شبکهٔ انهدام میان‌حوزه‌ای گسترده‌تری فعالیت می‌کنند که ابزارهای پایش زیرآبی، ماهواره‌ها و پلتفرم‌های توزیع‌شدهٔ حملهٔ دریایی را به هم پیوند می‌دهد.

گروه ضربت عقرب عمدتاً بر یکپارچه‌سازی سامانه‌های خودکار با توانمندی شناسایی و رهگیری سریع فعالیت‌های دریایی ایران در نزدیکی آبراه‌های راهبردی متمرکز است.

تحلیلگران مسائل نظامی می‌گویند این مفهوم برای هدف‌گیری همزمان تهدیدهای متعدد به کار می‌رود، که قایق‌های حملهٔ سریع، زیردریایی‌های کوچک و زیردریایی‌های بدون سرنشین سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از آن گروه هستند.

بر خلاف هواگردهای متداول که به ناو هواپیمابر متکی‌ هستند، پهپادهای لوکاس مستقیماً از روی سکوهای دریایی کوچک در نزدیکی محیط‌های ساحلی پرتنش پرتاب می‌شوند.

با استفاده از سامانه‌های منجنیقی سیار و همچنین پرتاب به کمک راکت، شناورهای کوچک‌تر آمریکایی می‌توانند پوشش هوابرد مستمر را بدون عرشهٔ پرواز متداول حفظ کنند.

سامانه‌های شناسایی زیرآبی با پایش خروجی‌های بنادر و گذرگاه‌های دریایی محدود، اولین لایه هشدار شبکه را فراهم می‌کنند.

دارایی‌های زیرآبی خودکار می‌توانند با استفاده از فناوری‌های پایش ردپای مغناطیسی، تحلیل فعالیت و ردگیری صوتی، تحرکات شناورهای مشکوک را شناسایی کنند.

پس از شناسایی فعالیت مشکوک، بویه‌های رلهٔ رمزگذاری‌شده برای پشتیبانی از عملیات دریایی در منطقه، اطلاعات هدف‌گیری را از طریق ارتباطات ماهواره‌ای امن منتقل می‌کنند.

سپس کشتی‌های نزدیک می‌توانند پهپادهای هوابرد لوکاس را به سمت آخرین اهداف شناسایی‌شده که در مسیرهای کشتی‌رانی تجاری مورد مناقشه در حرکتند هدایت کنند.

معماری ارتباط دوطرفهٔ پهپاد به اپراتورها امکان می‌دهد که وظایف هواگردها را در میانهٔ پرواز علیه اهداف دریایی متحرک یا سامانه‌های پدافند ساحلی تغییر بدهند.

تحلیلگران حوزهٔ دفاعی می‌گویند این انعطاف‌پذیری باعث می‌شود شناورهایی که قصد خروج مخفیانه از تأسیسات دریایی شدیداً کنترل‌شدهٔ ایران را دارند بلافاصله تحت فشار قرار بگیرند.

استدلال طرفداران این است که چنین سامانه‌ای شناسایی زیرآبی را به شکلی کارآمد به نیروی هوایی سریع و مرگبار تبدیل می‌کند که قادر است عملیات‌های دریایی دشمن را فوراً مختل کند.

آرایش‌های پهپادی بزرگ می‌توانند ضمن تهدید نفتکش‌های ناوگان سایه‌ای که پشتیبان صادرات نفت تحریمی ایران به شمار می‌روند، قایق‌های گشتی کم‌دفاع را نیز از پا درآورند.

برنامه‌ریزان نظامی باور دارند پایش خودکار مستمر می‌تواند با کاهش فرصت‌های مانور دریایی غافلگیرکننده، برنامه‌ریزی عملیاتی ایران را نیز پیچیده‌تر کند.

این شبکهٔ رو به تحول نشان‌دهندهٔ اهمیت روزافزون سامانه‌های خودکار ارزان‌قیمت در پشتیبانی از تلاش‌های آمریکا برای حفظ فشار در آبراه‌های پرتنش منطقه است.