نیروی دریایی ایالات متحده از طریق پیوند پهپادهای لوکاس با حسگرهای زیرآبی و ردگیری فعالیت‌های جمهوری اسلامی از بنادر تا آب‌های آزاد، شبکهٔ پایش میان‌حوزه‌ای خود را تقویت می‌کند.

این تلاش با رهبری گروه ضربت عقرب انجام می‌شود، که بر سامانه‌های بدون خدمهٔ یکپارچه‌ای که از محاصرهٔ دریایی کنونی پشتیبانی می‌کنند نظارت دارد.

دارایی‌های زیرآبی نخستین لایهٔ این زنجیرهٔ هدف‌گیری را تشکیل می‌دهند و از زیردریایی‌های بدون سرنشین و زیردریایی‌های متداول برای پایش پایگاه‌های دریایی رژیم استفاده می‌کنند.

این پلتفرم‌ها در نزدیکی گلوگاه‌هایی مانند بندرعباس و تنگهٔ هرمز قرار می‌گیرند.

هر گاه قایق‌های تندرو، زیردریایی‌های متداول یا زیردریایی‌های بدون سرنشین سپاه پاسداران بخواهند از کمین خارج شوند، آنها را زیر نظر دارند.

زمانی که شناوری شروع به حرکت می‌کند، ردپای صوتی یا اختلالات گرمایی ناشی از اصطکاک بدنه و حفره‌زایی پروانهٔ آن به تشخیص حسگرهای زیرآبی می‌رسد.

این اطلاعات از طریق بویه‌های ارتباطی یدک‌کش به شبکه‌های ماهواره‌ای منتقل می‌شود و تصویری آنی از فعالیت رژیم در سراسر منطقه ارائه می‌دهد.

پهپادهای لوکاس لایهٔ دوم این سامانه را تشکیل می‌دهند و از پیوند دادهٔ دوطرفه‌ای استفاده می‌کنند که به محض شناسایی هدف به وسیلهٔ دارایی‌های زیرآبی، امکان تغییر سریع وظایف را فراهم می‌آورد.

پهپادها به واسطهٔ بوسترهایی که با کمک راکت کار می‌کنند از روی کشتی‌هایی با عرشهٔ تخت پرتاب می‌شوند و به این ترتیب، پلتفرم‌هایی مانند یو‌اس‌اس سانتا باربارا می‌توانند تجهیزات پایش و حمله را در نزدیکی آب‌های پرتنش مستقر کنند.

پهپادهای لوکاس در حالت هوابرد قادرند پوشش مستمر خود را بر فراز خطوط کشتی‌رانی حفظ کنند، همان مسیرهایی که در آن تردد کشتی‌های تجاری همواره با قایق‌های تندروی سپاه پاسداران تحت فشار بوده است.

حسگرهای این پهپادها قادرند نفتکش‌های ناوگان سایه‌ای را در حین تردد مخفیانه شناسایی کنند و کشتی‌های اسکورت آنها را در مناطق پرتنش ردگیری کنند.

این پهپادها همچنین با حمل مهمات انتحاری کم‌هزینه که برای خنثی کردن پدافندهای ساحلی دشمن یا قایق‌های کوچک مخل خطوط گشت‌زنی آمریکا طراحی شده است، از اجرای محاصره پشتیبانی می‌کنند.

این پهپادها به کمک سامانه‌های هدایتی که در برابر پارازیت مقاوم است و همچنین کلاهک‌های جنگی ضدزره، قادرند تنها با کسری از هزینهٔ لازم برای روش‌های رهگیری متداول، کشتی‌های دارای حفاظت کم را شکست بدهند.

نیروی دریایی آمریکا از طریق پیوند دادن شناسایی زیرآبی با گزینه‌های حملهٔ دقیق و پایش هوابرد، یک شبکهٔ انهدامی میان‌حوزه‌ای ایجاد کرده است که تصمیم‌گیری را برای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیچیده می‌کند.

این سامانهٔ یکپارچه از بنادر ایران تا تنگهٔ هرمز میدان دید پیوسته‌ای برای فرماندهان فراهم آورده و ضمن تقویت محاصره، از فرصت‌های انجام فعالیت دریایی مخفیانه کاسته است.