ده‌ها سال ناظران عمدتاً با دیدگاهی پدافندی به نیروی دریایی ایالات متحده نگاه می‌کردند که به جای توانمندی‌های آفندی کنشگرانه، بر تدابیر مقابله با مین متمرکز است.

آن واقعیت عملیاتی به سمت راهبردی ممانعتی و آفندی در دریا تغییر جهت داده است که در آن از مین‌گذاری پیشرفته برای ربودن ابتکار تاکتیکی استفاده می‌شود.

ارتش ایالات متحده از این توانمندی برخوردار است که با هدفگیری زاغه‌ها و کشتی‌های مین‌گذاری کنار اسکله، به صورت مستقیم به تهدیدهای دریایی حمله کند.

با استفاده از فناوری ام‌کِی-۶۲ کوئیک‌استرایک و مین‌های کف کلاس ۵۰۰ پوندی، امکان تبدیل سریع دالان‌های هوایی استاندارد به سدهای دریایی گذرناپذیر فراهم می‌شود.

بر خلاف مین‌های متداول از نوع ثابت، این مین‌ها در کف دریا قرار می‌گیرند و از حسگرهای پیشرفته برای شناسایی ردپاهای مرتبط با میدان مغناطیسی، لرزش زمین و فشار استفاده می‌کنند.

این مین‌ها با هواپیماهای بی-۵۲، بی-۱ و اف/اِی-۱۸ مستقر می‌شوند و می‌توان حجم بسیار زیادی از آنها را برای متلاشی کردن کل یک شبکهٔ کشتی‌رانی کار گذاشت.

با استفاده از نسخه‌های مدرن که با کیت‌های جِی‌دی‌اِی‌ام ادغام شده است، هواپیماها می‌توانند ضمن حفظ فاصلهٔ ایمن از زنجیره‌های پدافند ساحلی، بندرگاه‌های مورد نظر را مین‌گذاری کنند.

مین سیار پرتاب‌شونده از زیردریایی ام‌کِی-۶۷ (اس‌ال‌ام‌ام) نهایت تهدید مخفی برای حرکت آزادانه در پایگاه‌های مین امن است.

این اژدر اصلاح‌شده پس از پرتاب با نیروی خود به حرکت ادامه می‌دهد و به نقاطی می‌رسد که خارج از دسترس هواپیماها یا کشتی‌هاست.

پس از آنکه ام‌کِی-۶۷ به مقصد برنامه‌ریزی‌شدهٔ خود رسید، بی‌صدا کف دریا می‌ماند تا زمانی که با یک ردپای صوتی یا مغناطیسی تحریک شود.

به کمک زیردریایی می‌توان بندرگاه‌ها را مخفیانه مین‌گذاری کرد، یعنی می‌توان کل ناوگانی را پیش از اینکه فرماندهان متوجه وجود میدان مین شوند سرکوب کرد.

یک نمونهٔ تاریخی، عملیات پاکت مانی است که در آن ایالات متحده با بستن بنادر ویتنام شمالی موفق به توقف جریان تدارکات و وادار کردن طرف مقابل به توافقی راهبردی شد.

در راهبرد نظامی کنونی، ارجحیت با مین‌گذاری یکپارچه با استفاده از بمب‌افکن‌های بلندپرواز برای حجم بالا و زیردریایی‌ها برای مین‌گذاری دقیق و مخفیانه است.

برای افسران نیروی دریایی ساحلی، حضور زیردریایی‌های آفندی در منطقهٔ دیگر صرفاً با تهدید اژدر همراه نیست بلکه خطر مین‌گذاری نیز وجود دارد.

ترکیب حملات گسترده هوایی و دقت زیردریایی‌ها به این معناست که اولین جرقه در بالا گرفتن درگیری‌ها، ممکن است ایجاد یک میدان مینِ بی‌صدا و فلج‌کننده باشد.

این رویکرد پیشگیرانه باعث تغییر می‌شود محاسبات دشمن می‌شود؛ چرا که شاهد به دام افتاده و زمین‌گیر شدن کل ناوگانش در پایگاه خودش است.