مین‌های دریایی جمهوری اسلامی در تنگهٔ هرمز تهدیدی بزرگ و ماندگار برای امنیت بین‌المللی و اقتصاد جهانی به شمار می‌روند.

تحلیلگران می‌گویند توانمندی‌های پیشرفتهٔ ایالات متحده برای کاهش این خطر و تضمین دریانوردی ایمن در این تنگه کافی است.

تدابیر مین‌زدایی نیروی دریایی آمریکا، به پیشگامی کشتی‌های نبرد ساحلی کلاس ایندیپندنس (ال‌سی‌اس)، سامانه‌ای قدرتمند و جامع برای خط مقدم جنگ با مین است.

نیروی دریایی ایالات متحده از شهپاد مجهز به سامانه‌ های سونار پیشرفته نیز بهره می‌گیرد.

این سامانه‌ها، از جمله اِی‌ان/اِی‌کیواس-۲۰سی، از امکان شناسایی، طبقه‌بندی و موقعیت‌یابی دقیق مین‌های کف و مین‌های خوشه‌ای برخوردارند.

افزون بر این، نیروی دریایی آمریکا از سامانهٔ مین‌روب بدون سرنشین اینفلوئنس (یو‌آی‌اس‌اس) نیز استفاده می‌کند که یک شناور سطحی نیمه‌خودکار با توانایی انفجار مین‌های مغناطیسی و صوتی مانند مهام است.

گرچه این سامانه در مرداد ۱۴۰۱ به قابلیت عملیاتی اولیه رسید، عملکرد مطمئن این شهپاد برای پاکسازی مین‌های تنگهٔ هرمز در گزارش‌های اخیر به تأیید رسیده است.

این توانمندی‌ها با بالگردهای ام‌اچ-۶۰اس سی‌هاوک بیش از پیش تقویت می‌شود، چرا که این بالگرد به سامانهٔ هوابرد مین‌یابی لیزری (اِی‌ال‌ام‌دی‌اس) و سامانهٔ هوابرد خنثی‌سازی مین (اِی‌ام‌ان‌اس) مجهز است.

علاوه بر این، سامانه خنثی‌کننده مین "باراکودا" مدل ۲۰۲۶، نسل جدیدی از فناوری جنگ‌های مین زیردریایی محسوب می‌شود.

این سامانه، یک خودروی زیرآبی نیمه‌ خودکار است که مین‌ها را با دقت هدف می‌گیرد و خصوصاً تهدیدهایی را خنثی می‌کند که سامانه‌های مین‌روبی متداول بر آنها بی‌اثر هستند.

فیصل احمد، تحلیلگر مسائل سیاسی، بر «تهدید ماندگار مین‌های گسترده و جابه‌جایی غیر قابل پیش‌بینی آنها در اثر جریان‌ های اقیانوسی» تأکید کرد.

وی خاطرنشان کرد که با وجود تراکم بالای میادین مین، ایالات متحده می‌تواند کریدورهای امنی را به‌سرعت پاکسازی کند.