هواپیمای ای‌اِی-۳۷بی کامپس کال یک نوسازی مهم در ناوگان جنگ الکترونیک هوابرد نیروی هوایی ایالات متحده است.

این هواپیما با جت تجاری پیشرفته‌تر گالف‌استریم جی۵۵۰ جایگزین هواپیمای قدیمی‌تر ای‌سی-۱۳۰اچ هرکولس شده است، که اقدامی با هدف بهبود سرعت، برد پروازی و سقف عملیاتی است.

این پلتفرم جدید می‌تواند حدود ۴۰ درصد سریع‌تر از نمونهٔ پیشین خود پرواز کند و برد عملیاتی آن نیز دو برابر است.

این هواپیما می‌تواند در ارتفاعی بیش از ۴۰,۰۰۰ پا (حدود ۱۲,۲۰۰ متر) عملیات انجام دهد که نزدیک ۱۵,۰۰۰ پا (حدود ۴,۶۰۰ متر) بالاتر از نمونهٔ پیشین خود است.

این بهبودهای عملکردی به هواپیما امکان می‌دهد سریع‌تر به مناطق مأموریت برسد و در فاصله‌ای ایمن از اقدامات مقابله‌ای دشمن عملیات انجام دهد.

امکانات جنگ الکترونیک

نقش اصلی هواپیمای ای‌اِی-۳۷بی اجرای حملات الکترونیکی در سراسر طیف فرکانس‌های رادیویی است، قابلیتی که برای اخلال در ارتباطات دشمن، تداخل در توانایی‌های راداری و دشوار کردن ناوبری و هماهنگی طراحی شده است.

این هواپیما از عملیات مقابله با فرماندهی، کنترل، ارتباطات، رایانه‌ها، سایبری، اطلاعات، نظارت، شناسایی و هدف‌گیری (سی۵آی‌اِس‌آرتی) پشتیبانی می‌کند و در مأموریت‌های سرکوب پدافند هوایی دشمن (اِس‌ئی‌اِی‌دی) نیز کمک‌رسان است.

این اقدامات به هواپیماهای ایالات متحده، متحدان و هم‌پیمانان آن کمک می‌کند تا در شرایط جنگ و درگیری با خطر کمتری عملیات انجام دهند.

تقویت قابلیت‌های پردازش دیجیتال سیگنال به هواپیمای ای‌اِی-۳۷بی امکان می‌دهد با گسیل‌های تهدیدکنندهٔ پیچیده‌تری نسبت به آنچه ناوگان پیشین قادر به مدیریت بود مقابله کند.

یکی از ویژگی‌های کلیدی طراحی این هواپیما، معماری مأموریتیِ ماژولار آن است؛ این سامانه‌ به‌گونه‌ای ساخته شده است که با تحول محیط تهدید، ارتقاهای سریع در آن اعمال شود.

در مقایسه با نمونهٔ پیشین، بدنهٔ هواپیمای گالف‌استریم جی۵۵۰ اندازهٔ بزرگ‌تر و حاشیهٔ توان بیشتری فراهم می‌کند و امکان یکپارچه‌سازی تجهیزات پیشرفتهٔ حملهٔ الکترونیک را بدون نیاز به تغییرات عمدهٔ سازه‌ای فراهم می‌آورد.

این رویکرد با هدف حفظ کارایی هواپیما در برابر طیف کامل تهدیدها از جمله تهدیدهای دولتی، غیردولتی و غیرمتداول طراحی شده است.

استقرار عملیاتی و اعزام جهانی

از اواخر سال ۱۴۰۴، چند فروند ای‌اِی-۳۷بی به گروه پنجاه‌ و پنجم نبرد الکترونیک در پایگاه نیروی هوایی دیویس-مانتان در ایالت آریزونا تخصیص یافته است.

این پلتفرم در دی و بهمن ۱۴۰۴ نیز نخستین مأموریت خود در اروپا را با نمایش‌هایی در پایگاه هوایی رامشتاین و پایگاه هوایی اسپنگدالم انجام داد.

این اعزام که برای نمایش توانمندی‌های آن به متحدان ناتو انجام شد، در پی مجموعه‌ای از تعاملات پیشین در منطقهٔ اقیانوس هند و آرام صورت گرفت.

این سفر با هدف آشنایی متحدان و هم‌پیمانان با این هواپیما انجام شد چرا که این هواپیما به‌تدریج بخش بیشتری از نیازهای جنگ الکترونیک نیروی هوایی ایالات متحده را برآورده می‌کند.

نیروی هوایی ایالات متحده قصد دارد در مجموع ده فروند از این هواپیما را تهیه کند، که تحویل آنها تا اواخر سال ۱۴۰۷ ادامه خواهد داشت. با توجه به اینکه پلتفرم گالف‌استریم جی۵۵۰ هنوز موجود است، دسترسی به آن نیز بسیار راحت است.

در تیرماه ۱۴۰۴، نیروی هوایی ایتالیا به نخستین مشتری خارجی تبدیل شد و دو فروند کامپس کال را برای تکمیل ناوگان موجود هواپیماهای اطلاعاتی مبتنی بر گالف‌استریم جی۵۵۰ سفارش داد.

دیگر هم‌پیمانان ناتو نیز به این پلتفرم توجه نشان داده‌اند چون می‌تواند هماهنگی جنگ الکترونیک ائتلافی را بهتر کند.

تقاضای داخلی نیز ممکن است افزایش یابد، زیرا تحلیل‌های دولتی نشان می‌دهد ناوگان برنامه‌ریزی‌شدهٔ ۱۰ فروندی ممکن است برای تهدیدهای آینده کافی نباشد و افزایش آن تا ۲۰ فروند هواپیما پیشنهاد شده است.