عربستان سعودی به منظور استقرار توانمندی دفاعی مستقل در برابر تهدیدهای هوایی منطقه‌ای، در صدد تولید گونهٔ داخلی پهپاد آفندی یک‌طرفهٔ اسکای‌واسپ است.

با مشارکت ایالات متحده آمریکا و شرکتی در عربستان سعودی، قرار است کارخانه‌ای برای تولید پهپادهای رزمی در نزدیکی ریاض احداث شود.

اکنون که عربستان سعودی در مسیر فاصله گرفتن از اتکای همیشگی به واردات تجهیزات نظامی خارجی قرار گرفته، این طرح مبتکرانهٔ راهبردی آغازگر نقطهٔ عطف مهمی برای این پادشاهی است.

دگرسویی در هوانوردی

در کارزارهای اخیر مانند عملیات خشم حماسی، آسیب‌پذیری‌های شدیدی در زمینهٔ تبادل هزینه در دفاع از حریم هوایی معمول در برابر امواج سامانه‌های تسلیحاتی خودمختار و کم‌هزینه آشکار شد.

نیروهای نظامی سریعاً دریافتند که خنثی‌سازی سلاح‌های سرگردان کم‌هزینه با آتشبارهای موشکی چند میلیون دلاری پاتریوت از نظر مالی در درازمدت قابل ادامه نیست.

واقعیت مالی نبرد نوین به انگیزه‌ای برای بازنگری گستردهٔ کشورهای جهان در زمینهٔ چگونگی سازمان‌دهی چارچوب‌های پدافند هوایی‌شان بدل شده است.

در نتیجه، پادشاهی عربستان سعودی با استقرار شمار عظیمی از این دارایی‌های آفندی مصرفی به جای اتکای محض بر جت‌های جنگندهٔ سرنشین‌دار، برابری نامتقارن را در اولویت قرار داده است.

در حال حاضر، در دکترین نظامی آینده، بر توانمندی‌های گله‌ای مقیاس‌پذیر با امکان در هم کوبیدن شبکه‌های راداری پیچیدهٔ دشمن با کسری از هزینه‌های سابق تأکید فراوان می‌شود.

این پهپادها، که تولید هر کدام تقریباً ۳۵٫۰۰۰ دلار هزینه دارد، روش جایگزین بسیار مقرون‌به‌صرفه‌ای برای مأموریت‌های آفندی دوربرد به شمار می‌رود.

این سامانهٔ تسلیحاتی که به تازگی طراحی شده قادر است تا ۱٫۵۰۰ کیلومتر مسافت را طی کند که یعنی عملاً سرمایه‌های دور از دسترس دشمن به راحتی در محدودهٔ برد آفندی عملیاتی آن قرار می‌گیرد.

به لطف این تیررس زیاد، عربستان سعودی در سراسر خطوط کشتی‌رانی و مرزهای منطقه از نیروی بازدارندهٔ قدرتمندی بهره‌مند می‌شود.

دولت عربستان سعودی با تولید سلاح در داخل کشور، هدف سند چشم‌انداز ۲۰۳۰ را برای بومی‌سازی هزینه‌های نظامی با موفقیت پیش خواهد برد.

در پی جنگ‌های منطقه‌ای، کشورهای همسایه مجبور شده‌اند به طور فعال روی فناوری‌های کم‌هزینه و اختصاصی برای مقابله با پهپادها سرمایه‌گذاری کنند، که از جمله آن‌ها می‌توان به پارازیت‌اندازهای الکترونیکی و سامانه‌های مخصوص رهگیری اشاره کرد.

نیروهای نظامی به جای اینکه موشک‌های پدافند هواییِ گران‌قیمت و محدود خودشان را هدر بدهند، دارند از سلاح‌های لیزری و حرارتی استفاده می‌کنند تا پهپادها و موشک‌های مهاجم را خیلی راحت و کم‌هزینه از کار بیندازند.

با گسترش فراوان این پلتفرم‌های تسلیحاتی ارزان‌قیمت، قطعاً سرنوشت جنگ‌های آتی را نه برتری هوایی متداول بلکه تاب‌آوری تجهیزات خودمختار تعیین خواهد کرد.

تحلیلگران حوزهٔ دفاع راهبردی انتظار دارند این تأسیسات تولید داخلی بتوانند دارایی‌های خود را به کشورهای متحدی که به دنبال بازدارنده‌های جایگزین و مقرون‌به‌صرفه هستند صادر کنند.

دولت‌های سراسر منطقه برای بقا در این دوران جدید و پر از تنشِ جنگ‌های نامتقارن، با سرعت بالایی در حال تغییر استراتژی‌های خرید تجهیزات نظامی خود هستند.