چین با قدرت تمام در برابر اظهارات آمریکا مبنی بر کمک پکن به تقویت پدافندهای هوایی جمهوری اسلامی مقاومت می‌کند.

رئیس‌جمهوری دونالد ترامپ روز اول اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ گفت نیروهای ایالات متحده یک کشتی باربری با پرچم ایران را در حین حمل «هدیه‌ای» از طرف چین که حاوی «مواد نامطلوب» نامشخصی بوده است توقیف کرده‌اند.

این اظهارات، پس از نابودی سامانه‌های حسگری و رهگیری ایران در اثر حملات آمریکا و ارزیابی‌های ایالات متحده مبنی بر شکاف‌های اخیر در پوشش راداری ایران، توسط دونالد ترامپ مطرح شده است.

لیو پنگ‌یو، سخنگوی سفارت چین در واشنگتن، روز ۲۲ فروردین گفت: «چین هرگز سلاحی در اختیار هیچ یک از طرف‌های درگیری نگذاشته است؛ اطلاعات مورد نظر نادرست است.»

پس از وصول گزارش‌هایی از سی‌ان‌ان و نهادهای اطلاعاتی آمریکا مبنی بر آماده شدن پکن برای ارسال موشک‌های دوش‌پرتاب و دیگر تجهیزات پدافند هوایی برای نیروهای ایران، اظهارات این گونه تکذیب شد.

مقام‌های سفارت چین گفته‌اند که موضع پکن محکم است و چین هیچ نقشی در کاستی‌های فعلی تهران در زمینهٔ پدافند هوایی ندارد.

روز چهارم اردیبهشت‌ماه، گوئو جیاکون، سخنگوی وزارت امور خارجهٔ چین، گفت پکن نه ارسال سلاح را تأیید و نه آن را رد کرده است و تصریح کرد که این همکاری موضوعی حاکمیتی است.

گوئو افزود هیچ توافقی با واشنگتن صورت نگرفته است که چین را ملزم به توقف هر گونه انتقال نظامی کرده باشد.

سخنان وی قدری ابهام راهبردی داشت که باعث پیچیدگی اظهارات قبلی قاطعانهٔ سفارت شده است.

تحلیلگران مجلهٔ دیپلمات و تارنمای irregularwarfare.org با استدلال می‌گویند پکن همچنان در حمایت مستقیم از زیرساخت‌های نظامی تهران اقدام به تأمین فناوری‌های دومنظوره می‌کند.

این فناوری‌ها شامل داده‌های ماهواره‌ای، حسگرهای پیشرفته و مواد شیمیایی پیش‌ساز است که در سوخت موشک‌های بالستیک به کار می‌روند و برای رژیم اسلامی بسیار ضروری هستند.

کارشناسان خاطرنشان کرده‌اند که این مواد جزء سلاح‌های نهایی نیست، اما به میزان چشمگیری موجب ارتقای توانمندی‌های رهگیری و اطلاعاتی ایران می‌شود.

مقام‌های آمریکا تصریح کرده‌اند که یافته‌های اخیر از میدان نبرد نشان‌دهندهٔ آسیب‌پذیری‌های فزایندهٔ رژیم جمهوری اسلامی، به‌ویژه بعد از تنزل تأسیسات راداری متعدد در اثر حملات هوایی دقیق آمریکاست.

استدلال آنها این است که انکار صریح چین با شواهد نشان‌دهندهٔ ادامهٔ پشتیبانی دومنظوره که امکان بازسازی بخش‌هایی از شبکهٔ پدافندی جمهوری اسلامی را فراهم می‌آورد به‌طور کامل همخوانی ندارد.